1. Normalizacja lęku
Wyjaśnij funkcję lęku, jako użytecznej i pomocnej emocji, która ostrzega nas przed
różnymi zagrożeniami, pomaga w utrzymaniu bezpieczeństwa. Można powiedzieć:
„ Lęk/niepokój na umiarkowanym poziomie sprawia, że adekwatnie reagujemy na
pojawiające się zalecenia dotyczące zapobiegania epidemii, np. Pozostajemy w domy,
częściej myjemy ręce.


2. Badanie perspektywy
Dowiedz się, czy dziecko/nastolatek adekwatnie ocenia zarówno stopień zagrożenia,
jak i poziom swoich zdolności do radzenia sobie w sytuacjach kryzysowych (czy ich
nie przecenia ani nie zaniża)

3. Przekierowanie uwagi
Badania potwierdzają, że starsze dzieci i nastolatkowie lepiej się czują, kiedy
przekierowują uwagę na pomoc innym. Należy zastanowić się co można zrobić w
tym nietypowym czasie: wesprzeć młodsze rodzeństwo, starszych członków rodziny,
uczestniczyć w internetowej zbiórce pieniędzy, itd.

4. Kontrola napływu informacji
Należy poinformować rodziców, aby zrezygnowali z ciągłego monitorowania sytuacji
w mediach, do których może mieć dostęp dziecko lub nastolatek (ciągle włączony
telewizor, radio). Dobrym pomysłem jest ograniczenie dzieciom i odzieży korzystanie
z socialmediów - zamieszczane tam niezweryfikowane informacje (fakenewsy) na tym
poziomie rozwoju poznawczego mogą być uznawane za prawdę niepodlegającą
dyskusji (np. „wszyscy zachorują”).

5. Weryfikowanie informacji
Zagraj z dzieckiem w „fakty i mity na temat koronawirusa”, dowiedz się co dziecko
wie na ten temat lub zachęć do zadawania pytań. Oddzielenie informacji
prawdziwych od nieprawdziwych sprzyja obniżaniu poziomu leku.